เปิดตำนาน พระปิดตา อ.ดิษฐ์ แห่งวัดปากสระ จ.พัทลุง

ข้อความเหล่านี้เป็นของคุณ เพชร พัทลุง

พระปิดตา อ.ดิษฐ์ วัดปากสระ

อ.ดิษฐ์ วัดปากสระ ท่านเป็นพระมาทางสายท่านรอด วัดควนกรวด พระปิดตา ท่านสร้างครั้งแรก สมัย ปี 2485  โดยพระที่เป็นที่นิยมของท่านและเชื่อกันว่าเป็นพระที่แพงที่สุดของเมืองลุง คือ พระสังกัจจายย์ พิมพ์ใหญ่ ราคาหลักหลาย ๆ แสนและในการสร้างพระครั้งนี้ท่านไ้ด้สร้างพระปิดตามาด้วย และ มีมากพิมพ์โดยมี ดังนี้

พระปิดตา อ.ดิษฐ์ ที่เป็นพิมพ์มาตรฐาน
1.พระปิดตาหลังยันต์นอน
2.พระปิดตามือไขว้
3.พระปิดตามือโยงก้น (มีแบบพิมพ์ปั้นด้วย)
4.พระปิดตามหาลาภมือตรง (ท้องแฟบ,หลังคู้) ช่างเดียวกับมือไขว้
5.พระปิดตาอกกว้าง(มีหลังยันต์จม,มหาอุตต์)
6.พระปิดตาหลังยันต์นะล้อม
7.พระปิดตาพิมพ์ปั้นทั่วไป

การสร้างพระสมัยแรก ปี 2485 นั้น ที่วัดขณะนั้นได้เปิดขอรับบริจาคโลหะไม่จำกัดชนิดของโลหะ คือ ใครมีโลหะอะไร ที่พอจะหลอมเป็นพระได้ก็รับหมด เพราะฉะนั้นเหตุนี้ จึงเกิดเป็นเนื้อเฉพาะของ อ.ดิษฐ์ ที่เรียกว่า เนื้อโลหะผสม ซึ่งคำว่าเนื้อโลหะทองผสมแยกออกอีกได้เป็น เนื้อสัมฤทธิ์ (ขันลงหิน) และ เนื้อโลหะผสมทั่วไป
เนื้อโลหะผสม (ขันลงหิน) เนื้อนี้ นักเล่นพระนิยมกันมาก เพราะ เมื่อพิจารณาการสร้างแล้ว มีจำนวนน้อยมาก เพราะเนื้อนี้ คือเนื้อโลหะหนัก ๆ มีความหนาแน่นสูง เช่น เงิน ซึ่งโลหะเหล่านี้ จะอยู่ที่ก้นของเตาหลอมโลหะ มีน้อยมาก ส่วนใหญ่จะพบกับ สังกัจจายย์ รวมถึง พระปิดตาพิมพ์ต่าง ๆ เป็นจำนวนน้อย ซึ่งกระแสของโลหะ 2 ชนิดที่กล่าวมาข้างต้น จะมี 2 กระแสหลัก ๆ คือ 1 เนื้อทองผสมออกเหลืองอมเขียวซึ่งเกิดจากพระที่มีเนื้อโลหะผสมทั่วไป และ เนื้อทองผสมแก่สัมฤทธิ์เงินซึ่งเกิดจากพระที่มีเนื้อโลหะสัมฤทธิ์เงินเป็นส่วนผสม ส่วนใหญ่วงการจะนิยมเนื้ออย่างหลังมากกว่าเพราะมีน้อยกว่า เหตุผลที่ทำให้มีเนื้อสองเนื้อนี้คือ เพราะการหล่อพระของท่านอ.ดิษฐ์นั้น จะเรี่ยไร โลหะทุกชนิด เช่น ขาปิ่นโต เหล็กต่าง ๆ ทองเหลือง ทุกอย่างที่เป็นโลหะ บางบ้านมีฐานะ ก็ถวายทองคำ เงิน แต่น้อย พอนำมาผสมหล่อเข้าด้วยกันแล้ว โลหะพวก สัมฤทธิ์ เงิน ทอง ที่หนักๆๆ จะไปกองอยู่ที่ก้นเบ้าหลอม ซึ่งมีจำนวนน้อย เวลาหล่อพระจึง หล่อ ออกมาได้ มี 2 กระแส ที่ได้กล่าวไว้ข้างต้น

และ นอกจาก โลหะที่ ได้รับจากชาวบ้านแล้ว อ.ดิษฐ์ จะผสมแผ่นยันต์ที่ท่านเสก วิธีการเสก คือ เอาแผ่นยันต์ (ที่ยังไม่จาร) จะกี่แผ่นก็ไม่ทราบได้ วางซ้อนกันทั้งหมด เข้าใจว่าน่าจะเป็น ร้อยแผ่น แล้วท่านจะเพ่งกระแสจิต จารแผ่นบนเพียงแผ่นเดียว ยันต์ทั้งหมดที่จารที่แผ่นบน จะปรากฎในแผ่นล่างทุกแผ่นด้วย

ที่วัดอ.ดิษฐ์ (วัดปากสระ) จะมีเบ้าและเตาหลอมที่วัด เพราะฉะนั้นพระทั้งหมดจึงสร้างกันภายในที่วัด

พระของท่านมี 2 ประเภท
1.พระพิมพ์ปั้น
2.พิมพ์ เบ้า
2.1 เบ้าดิน
2.2 เบ้าเหล็ก

การสร้างพระในชุด ปี 2485 นั้นส่วนใหญ่ จะสร้างด้วยเบ้าดิน โดยเฉพาะสังกัจจาย์

ต่อมาราว ๆ ปี 2495-2507 ได้มีการสร้างพระสังกัจจายย์ ออก ณ ปากถนน ปรางชัย เรียกว่าพระสังกัจจายย์ปรางชัย ถือว่าเป็นพระที่ดีเยี่ยม เหมาะแก่ท่านที่ต้องการหาสังกัจจายพ่อท่านดิษฐ์ แต่เห็นว่ารุ่นแรก หายาก หรือ แพงเกินไป เพราะรุ่นนี้ สร้างโดยนำเอาโหละที่เหลือจากการสร้างพระปี 2485 รวมถึงตะไบองค์พระที่ท่าน อ.ดิษฐ์เก็บไว้มาสร้างใหม่ และ ตอนนี้เป็นรุ่นที่มีคนตามเก็บกันมาก เพราะเกิดประสบการณ์มาก และ ราคา ไม่โหดร้าย
ทารุณจนเกินไป

ปิดตาปรางชัย โดเรม่อน หูซาวเบ้าว์
บางท่านที่หา พระรุ่นนี้ ต้องได้ยินกับคำว่า หูซาวเบ้า หรือโดเรม่อน เพราะคำ ๆ นี้มีที่มาจาก เป็นพิมพ์นิยมของรุ่นนี้ เพราะเชื่อกันว่าถ้าเป็น หูซาวเบ้า จะเป็นพระที่สร้างในยุคแรกของรุ่นนี้ คือ ประมาณปี 2495 นั่นเอง เพราะพระรุ่นนี้ พ่อท่านดิษฐ์ได้เอาบล๊อคเดิม มาสร้างเรื่อย ๆ เมื่อแจกพระหมดก็สร้างอีกจน ราว ๆ พ.ศ 2507 หรือปลาย ๆ ก็หยุดการใช้บล๊อคนี้

พระอ.ดิษฐ์ วัดปากสระ ทั้งพระสังกัจจาย และ พระปิดตาทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นพิมพ์นิยม หรือไม่ ควรเล่นที่เป็นพิมพ์มาตรฐาน และ ไม่ควรเล่นพิมพ์แปลก ๆ และ โปรดระมัดระวัง ในการเช่าหาเพราะ พระท่าน มีปลอมมานานแล้ว และ ปลอมมาดีมากครับ ตรงนี้เล่นเอาเซียนมืออาชีพ หงายหลังมาเยอะครับ

ด้านหลังของพระปิดตาหลังยันต์นอน

ด้านหลังของพระปิดตามือไข้ว

ด้านหลังพระปิดตาโยงก้น

ด้านหลัง พระปิดตา มหาลาภมือตรง (ท้องแฟบ,หลังคู้) ช่างเดียวกับมือไขว้

ด้านหลังพระปิดตาอกกว้าง

ด้านหลังพระปิดตาหลังยันต์ นะล้อม

ด้านหลังพระปิดตาพิมพ์ปั้น