ประวัติ พ่อท่านพริ้ง ปุณณโก วัดหลักแก่น
"พระครูวิบูลเวชกิจ" หรือที่ชาวบ้านเรียกขานว่า "พ่อท่านพริ้ง ปุณณโก" พระเกจิชื่อดังแถบฝั่งทะเลอันดามัน เจ้าอาวาสวัดหลักแก่น ต.ลำแก่น อ.ท้ายเหมือง จ.พังงา ที่ชาวพังงาให้ความเลื่อมใสศรัทธา และรู้จักชื่อเสียงของท่านเป็นอย่างดี มรณภาพลงอย่างสงบ ด้วยวัย 74 ปี ท่ามกลางความเศร้าสลดของบรรดาคณะศิษยานุศิษย์
อัตโนประวัติ เดิมชื่อ พริ้ง รักษ์ทอง เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2478 ที่ ต.บ่อแสน อ.ทับปุด จ.พังงา โยมบิดา-มารดา ชื่อ นายจันทร์และนางผัน รักษ์ทอง ครอบครัวมีพี่น้อง 4 คน
ท่านได้เข้าพิธีอุปสมบท เมื่อปี พ.ศ.2499 ณ อุโบสถ วัดนิโครธาราม ต.ทับปุด อ.ทับปุด จ.พังงา มีพระราชปฏิภาณมุนี เป็นพระอุปัชฌาย์, พระครูประภัสสรธรรมสาร เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระมหาณพ ฐิตเตโช เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปุณณโก
พ.ศ.2517 ท่านได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดหลักแก่น ตั้งแต่นั้นมาได้เริ่มพัฒนาวัด พัฒนาถาวรวัตถุ พัฒนาจิตใจของญาติโยม โดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อยแต่ประการใด
พ่อท่านพริ้งได้ศึกษาต้มยาสมุนไพรและใช้คาถากำกับมาจาก พ่อท่านนุ้ย วัดห้วยเตย จ.สุราษฎร์ธานี นอกจากนี้ ยังได้เรียนสรรพวิทยาคมจากพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์ วัดสวนขัน จ.นครศรีธรรมราช อีกทั้งยังได้รักษาผู้ป่วยโรคผิวหนัง ด้วยการพ่นหมากและใช้เสกคาถาช่วย
มีเรื่องเล่ากันว่า ครั้งหนึ่งมีคนบาดเจ็บสาหัสถูกยิงลูกกระสุนฝังในได้รับความเจ็บปวดอย่างมาก จนหมอไม่สามารถผ่าตัดได้ แต่เมื่อมาขอให้พ่อท่านพริ้งรักษาปรากฏว่า ท่านได้เป่าพ่นหมากและใช้อาคมเสกกำกับอีกที พ่น 5 คำ กระสุนหายไปในทันใด นับเป็นเรื่องอัศจรรย์ยิ่ง จนเป็นที่ร่ำลือกันไปทั่วปักษ์ใต้
นอกจากเป็นพระเกจิชื่อดังแถบฝั่งทะเลอันดามัน พ่อท่านพริ้ง ยังเป็นพระนักพัฒนามีชื่อเสียง เป็นกำลังสำคัญในการสร้างโรงเรียนบ้านลำแก่นและโรงเรียนบ้านทับละมุ ท่านได้มอบทุนการศึกษาให้ทั้ง 2 โรงเรียน เป็นประจำทุกปี และเป็นกำลังสำคัญในการสร้างถนนเข้าไปสู่บ้านวังเคียงคู่ และซอยหมู่ 6 ต่อถนนเพชรเกษม จนสำเร็จลุล่วง
พ่อท่านพริ้ง ยังได้บำเพ็ญประโยชน์ด้านการศึกษาทั้งในวัดและนอกวัด กำหนดให้พระภิกษุ-สามเณรในวัดต้องเรียนหนังสือและศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งแผนกธรรมและบาลีทุกรูป
กล่าวกันว่า วัตถุมงคลพ่อท่านพริ้ง มีพุทธคุณโดดเด่นในด้านอยู่ยงคงกระพัน สามารถเรียกกระสุนปืนออกจากร่าง รักษาโรคงูสวัด มีการสร้างวัตถุมงคลดังไว้หลายรุ่น เช่น รูปเหมือนพระบูชาพ่อท่านพริ้ง โดยเฉพาะเหรียญเนื้อทองแดงกะไหล่ทองรุ่นแรก สร้างขึ้นปีพ.ศ.2545 ชานหมาก แผ่นตะกรุดลงอักขระของพ่อท่านพริ้ง รุ่นฟ้าคำราม เป็นต้น
วันที่ 5 ธันวาคม 2548 มหาเถรสมาคมได้พิจารณาคัดเลือกพระครูสัญญาบัตร ที่ดำรงตำแหน่งพระสังฆาธิการ บริหารงานคณะสงฆ์ สมควรได้รับการเลื่อนชั้นให้ โดยพ่อท่านพริ้ง ได้รับเลื่อนเป็นพระครูสัญญาบัตร ตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นโท เป็นพระครูสัญญาบัตรตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นเอกที่ พระครูวิบูลเวชกิจ จนวาระสุดท้าย เมื่อเวลาประมาณ 13.30 น. วันที่ 3 มกราคม 2553 พ่อท่านพริ้ง เกิดมีอาการเหนื่อยหอบ หายใจไม่ออก แน่นหน้าอก คณะศิษย์ได้นำท่านส่งโรงพยาบาลทหารเรือ ฐานทัพเรือพังงา ก่อนส่งต่อไปยังโรงพยาบาลตะกั่วป่า
แต่ด้วยความชราภาพ ทำให้ไม่สามารถยื้ออาการเอาไว้ได้ พ่อท่านพริ้ง ได้ละสังขารอย่างสงบ สิริอายุ 73 พรรษา 51
คณะสงฆ์และคณะกรรมการวัดได้ร่วมกันบรรจุศพพระครูวิบูลเวชกิจ หรือพ่อท่านพริ้ง ในโลงแก้วอย่างสมเกียรติ
หลังจากข่าวแพร่สะพัดออกไป คณะะสงฆ์และประชาชนที่เลื่อมใสศรัทธาพ่อท่านพริ้ง ทั้งในพื้นที่จังหวัดพังงาและจังหวัดข้างเคียง ได้ทยอยเดินทางมารดน้ำศพกันอย่างเนืองแน่น ทำให้ศาลาเปรียญที่ตั้งบำเพ็ญกุศลคับแคบลงไปถนัดตา
กำหนดสวดพระอภิธรรมศพและแสดงพระธรรมเทศนาทุกวัน รวมระยะเวลา 15 วัน จนถึงวันที่ 17 มกราคม 2552 และเตรียมดำเนินการทำหนังสือขอรับพระราชทานเพลิงศพต่อไป
